Nu Valentijn voor de deur staat, hangt de romantiek in de lucht. Maar dat liefde niet alleen voor twintigers is weggelegd, bewijzen twee bewoners van de assistentiewoningen in Bocasa. Wat begon met een beleefde "goeiedag" in de gangen van de assistentiewoningen, bloeide uit tot een prachtig nieuw hoofdstuk.
De vlam in de pan op de dansvloer
George woont nog niet zo lang in BoCasa terwijl Betty er al van in het begin woont. Hoewel ze elkaar al vaker hadden gezien tijdens gezamenlijke activiteiten, sloeg de echte vonk pas over tijdens 'Dancing Bocasa', de maandelijkse feestavond. "Daar hebben we voor het eerst echt met elkaar gedanst en kwamen de gesprekken op gang," zegt George met een glimlach. Betty vult aan: "Ik herinner me die eerste keren niet eens zo bewust, maar rond Nieuwjaar begon het te rollen."
Het begon klein: een kaartje dat onder de deur werd geschoven, een voorzichtige uitnodiging voor een babbeltje tegen de eenzaamheid. "Ik zei tegen George: 'Als je alleen bent, mag je altijd komen voor een babbel'. De volgende dag om acht uur 's avonds hoorde ik al ding-dong," lacht ze. "Ik dacht: 'Amai, dat is rap!', maar ik heb hem binnengelaten."
Van buren naar huisgenoten
Wat begon met dagelijkse bezoekjes tot de klok van tien uur, groeide al snel uit tot iets serieuzers. Een weekendje naar de kust was de definitieve bevestiging: dit was meer dan vriendschap. De stap naar samenwonen was dan ook een logische, praktische én romantische keuze. Sinds oktober 2025 wonen ze officieel samen in één appartement in Bocasa.
"Het is eigenlijk zot om met twee een apart appartement te hebben als je toch altijd samen bent," klinkt het nuchter. Ook de kinderen stonden volledig achter de keuze. "We zijn geen 12 of 14 jaar meer, we weten wel wat we doen. We zijn allebei vijftig jaar getrouwd geweest; we weten waar we aan beginnen."
Als het geluk in je armen valt, moet je het gewoon aannemen. Wat heb je te verliezen? Helemaal niets! — George & Betty
De kracht van gezelschap
Voor beiden is deze nieuwe liefde een onverwacht geschenk na het verlies van hun eerdere partners. Ze benadrukken hoe belangrijk het is om je hart open te blijven stellen, ook op latere leeftijd. "Er zijn mensen die zeggen: 'Ik moet geen ander meer'. Ik was er zelf ook niet naar op zoek, het is ons overkomen," vertelt Betty openhartig.
Het mooiste aan hun relatie? De eenvoudige dingen. "Niet meer tegen die vier muren hoeven op te kijken. Iemand hebben om 'goedemorgen' en 'goedenacht' tegen te zeggen. Meer moet dat niet zijn." Ook zijn "schone (Kempense) accent" en attentheid vielen bij haar direct in de smaak.
Een romantisch weekend voor de boeg
Dit jaar wordt Valentijn gevierd in stijl. Het koppel vertrekt dit weekend naar Blankenberge voor een speciaal Valentijnweekend. "Een groot diner met muziek en een orkest," vertelt hij enthousiast. De dansschoenen gaan sowieso mee in de koffer, want de dansvloer onveilig maken, dat doen ze nog steeds het liefst van al.
Op de vraag of ze het opnieuw zouden doen, is het antwoord resoluut: "Absoluut. We zijn gelukkig. Onze boodschap aan anderen? Laat het niet passeren. Je hebt niks te verliezen!"
Onze boodschap aan anderen? Laat het niet passeren.
Je hebt niks te verliezen! — George & Betty